حکایت ضرب المثل ”دنبال نخود سیاه فرستادن”

 

هر گاه بخواهند به بهانه ای کسی را از سر باز کنند و به جایی بفرستند که به این زودی ها بر نگردد از این ضرب المثل بهره می گیرند

نخود از دانه های روغنی است که چند نوع از آن در ایران و بهترین آن در قزوین به عمل می آید و دارای انواع گوناگونی است. این انواع عبارتند از:

“نخود علوفه ای” که دانه های آن گرد و رنگ آن زرد یا سبز است،
“نخود الوند” که دانه های آن گوشه دار و رنگ آن سبز یا قهوه ای است.
“نخود فرنگی” که ریشه ی آن دوای ضد کرم است

و سرانجام “نخود سیاه” که فقط برای تهیه ی “لپه” کاشته می شود یعنی همه انواع نخود به همان صورتی که درو می شوند مورد استفاده قرار می گیرند و تغییر شکلی نمی دهند مگر نخود سیاه که هیچ گاه به همان صورت برای فروش به بازار نمی آید. نخست آن را در آب می ریزند تا خیس بخورد و به صورت “لپه” دربیاید و سپس به عنوان لپه به بازار آورده و می فروشند.

از این رو در گذشته چون در هیچ دکان و بقالی و فروشگاهی نخود سیاه پیدا نمی شد، هیچ کس هم دنبال نخود سیاه نمی رفت و در اصطلاح اگر کسی را به دنبال نخود سیاه می فرستادند، در واقع او را به دنبال چیزی فرستاده بودند که در هیچ دکان و فروشگاهی پیدا نمی شد و به همین دلیل از معنی مجازی آن اینطور فهمیده می شد که می خواسته اند او را از سر خود باز کنند و از خود برانند تا از حقیقت موضوعی آگاه نشود.

Share